Gjuha Shqipe ėshtė gjuha zyrtare.
Kjo gjuhė ėshtė njė degė e familjes Indo-Evropiane. Ajo ėshtė njė
gjuhė linguistikisht e dallueshme, e cila nuk rrjedh apo nuk ėshtė
e lidhur dhe e ngjashme me gjuhė tė tjera Indo-Evropiane.
Me prejardhje nga Ilirishtja, gjuha Shqipe ka ruajtur origjinalitetin
e vet dhe pėrgjatė shekujve ka mbetur e pa ndikuar nga gjuhėt e tjera.
Prej dokumentave tė shkruar tė shekullit tė XV-tė, tė cilėt njihen
si mė tė vjetrit deri mė sot, nė gjuhėn shqipe dallohen dy dialekte
kryesorė:
Gegėrishtja, e cila flitet nė veri tė vendit
Toskėrishtja e cila flitet nė jug tė vendit.
Nė Berat flitet dialekti i Toskėrishtes.
Besimet kryesorė nė Shqipėri
janė tre: ai islam, Ortodoks dhe Katolik.
Nėn Perandorinė Romake, feja e praktikuar qe Katolicizmi. Pas shekullit
tė IV-rt, Ortodoksia zėvendėsoi katolicizmin, i cili mbijetoi nė pjesėn
veriore dhe veri-lindore tė vendit. Nėn pushtimin e Prendorisė Otomane
hyri Islami, i cili dominoi mė pas nė shumicėn e vendit. Gjatė rregjimit
komunist praktikimi i fesė nuk ishte i lejuar, kėshtu qė breza ateistėsh
u edukuan gjatė kėsaj kohe.
Nė Berat besimet kryesorė janė besimi Ortodoks, besimi
Islam dhe ai Bektashian, i cili ėshtė njė sekt i besimit Islam.
Mė shumė se 50% e popullsisė vjen nga familje me prejardhje Islame
dhe kryesisht i pėrket sektit Bektashian. Njė pjesė e mirė e popullsisė
ėshtė ateiste. Sekti Bektshian ka lindur rreth shekullit XVII-XVIII
nė Malin e Tomorrit. Figura e shenjtė e kėtij sekti ėshtė Abaz Aliu.